Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Een leven zonder haast, taboes of smetvrees
De dagen een relaxed doch vast stramien
Gespeend van deadlines, e-mail en de ratrace
In natjes en in droogjes wordt voorzien

Geen angst voor terrorisme bovendien
Of aandrang om je op te laten jutten
Een plasje en een poepje rondom tien
En verder in het zonnetje wat dutten

Hoe heerlijk zo je etmaal te benutten
Vertoeven zonder doodsbesef en geld
Niet plichtsgetrouw je uit te hoeven putten
Het baasje in de buurt is al wat telt

En ik, terwijl mijn hond daar vredig ligt
Vervaardig calvinistisch dit gedicht

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het pissende vrouwtje





(Naar de ets van Rembrandt - 1631)


Bezij een kromme wilgenboom zat vrij van enig schroom
- haar rokken opgeschort, aan het ontblote onderlijf -
een pront en potig boerenwijf
te poepen en te pissen.

Het was daar waar de Amstelstroom zich uitmondt in het IJ,
juist op de plek die Rembrandt meestal als zijn stek verkoos
ter studie van een landschapschets,
of domweg om te vissen.

Het struise wijf, ze had geen weet dat Rembrandt zogezegd
- terwijl zij zich in rust van darm-en-blaasinhoud ontdeed -
haar in zijn dikke tekenboek
voorgoed had vastgelegd.

Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo kalmpjes bij gezeten

 





 

Koop koop koop