Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Zijn krib stond op een godvergeten plek
zijn ouders waren arm tot in het merg
het land bewerken was nog minder erg
dan altijd net niet doodgaan door gebrek

verlangen werd er in de kiem gesmoord
de toekomst was het hier en nu gelijk
en ook al gaf hij van ambities blijk
van passies volgen had men nooit gehoord

toen kenterde het tij en kwam zijn kans
de leerplicht riep hem weg van veld en stee
en dapper is hij toen op weg gegaan

in Rusland van die tijd, zo zien wij thans,
was integratie nog een vaag idee:
hij blijft voor eeuwig op de drempel staan.

Bij een schilderij van Nikolay Bogdanov-Belsky, 1897

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Toen ik laatst bij u radeloos griende



Al zesentachtig jaar een non-valeur
het beste is er zonder meer vanaf
onopgemerkt beweeg ik naar het graf
mijn oeuvre heeft geen enkele grandeur

Ik droomde van een dichterlijk bestaan
bewierookt en bewonderd en voldaan
mijn heengaan als bericht in het journaal

Inmiddels ligt dat amper voor de hand
wellicht wanneer ik omkom bij een brand
een aanslag van een moslimradicaal

gedood in het verkeer of door een dwaas
toevallige, noodlottige passant
anonymus is wie ik ben helaas

Ik ben helaas al zesentachtig jaar

Koop koop koop