Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het klopt! riep ‘t schaap Veronica. Het klopt wat ze beweren.
Als ik hier mij zo neder zet, voel ik de koude wind
vol rond mijn blote billen slaan en ik moet concluderen
dat ik een openbaar toilet beslist niet prettig vind.

De dominee stond in de buurt en overwon zijn gene:
Begrijp ik goed dat u graag hebt dat ik een kiekje maak?
Ik hoop dat u het niet bezuurt, zo’n curieuse scene.
Maar goed, mijn schroom is weggeebd, ik kwijt mij van mijn taak.

Ze riep hem toe: Let op, ik tel en daarna moet u klikken.
Daar gaat-ie: een, twee, drie en ja! Toen plaste zij haar plas.
De dominee, ondanks zichzelf, moest toch nog even slikken.
Ik heb gedrukt, Veronica. Hier is je warme jas.

Toen vroeg het schaap de dames Groen: Mag ik u nu verleiden
tot wat ik hier juist heb gedaan, daar in die krul-wc?
We gaan de grenzen van fatsoen beslist niet overschrijden.
Houdt u gewoon uw jurkjes aan, het gaat om het idee.

Het riekt hier zo naar mannenpies! Met neusjes toegeknepen
betraden zij het urinwaar. O jakkes, alles kleeft!
Dit is voor dames veel te vies, de lucht is te benepen.
De dominee zei toen: Al klaar! U hebt het overleefd.

Het was een ongewone eer met hoogst bizar bewijs.
Nu handen wassen. Ik trakteer op munt- en appelijs.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Passant



de vader van mijn moeder was mijn liefdevolle held
zijn zelfgebouwde wandkast is mij altijd bijgebleven
zijn schamele bezit was in de schappen opgesteld

dat meubel was een toonbeeld van een ingetogen leven
een bloemenvaas, een wereldbol, een opgezette specht
een tekening die mama als cadeautje had gegeven

als kind was ik bijzonder aan het ladeblok gehecht
daar lagen alle spelletjes voor als ik kwam logeren
en ook het groene bridgekleed dat op tafel werd gelegd

we speelden vaak canasta dat ik vlotjes bleek te leren
mijn knuistje hield verkrampt de grote kaartenwaaier beet
en opa zat tevreden mijn plezier te observeren

wat typisch en charmant dat ik dat alles nu nog weet
met dank aan de passant zojuist, die rook zoals dat kleed


(Voor wie het mocht zijn ontgaan: Machiel Pomp is Nederlands kampioen lightversedichten en tevens Dichter des Vaderlands: zoals jullie weten verkrijgt iedereen die op Het vrije vers publiceert daarmee automatisch deze functie)

Koop koop koop