Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



de vader van mijn moeder was mijn liefdevolle held
zijn zelfgebouwde wandkast is mij altijd bijgebleven
zijn schamele bezit was in de schappen opgesteld

dat meubel was een toonbeeld van een ingetogen leven
een bloemenvaas, een wereldbol, een opgezette specht
een tekening die mama als cadeautje had gegeven

als kind was ik bijzonder aan het ladeblok gehecht
daar lagen alle spelletjes voor als ik kwam logeren
en ook het groene bridgekleed dat op tafel werd gelegd

we speelden vaak canasta dat ik vlotjes bleek te leren
mijn knuistje hield verkrampt de grote kaartenwaaier beet
en opa zat tevreden mijn plezier te observeren

wat typisch en charmant dat ik dat alles nu nog weet
met dank aan de passant zojuist, die rook zoals dat kleed


(Voor wie het mocht zijn ontgaan: Machiel Pomp is Nederlands kampioen lightversedichten en tevens Dichter des Vaderlands: zoals jullie weten verkrijgt iedereen die op Het vrije vers publiceert daarmee automatisch deze functie)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

28 juni 1914: De schlemiel, Nedeljko Cabrinovic



Het was gewoon een zootje teringlijders,
de moordbrigade van Franz Ferdinand,
al voelden zij zich Servische bevrijders.

Ze stonden bij de rijtoer langs de kant
bewapend met granaten en pistolen.
Die wapens kwamen van De Zwarte Hand.

Cabrinovic hield een granaat verscholen.
De schietkunst was aan hem niet zo besteed.
“Ga jij maar gooien”, zo was hem bevolen.

Ook dat was iets wat hij maar matig deed:
de juiste auto kon hij niet goed raken,
maar wel de auto die daar achter reed.

Hij deed een poging zich van kant te maken.
Zijn flesje cyaankali bleek te oud.
Hij ging niet dood, maar moest slechts hevig braken.

Toch liet hij zich niet pakken, voor geen goud!
Hij trachtte de verdrinkingsdood te sterven,
maar dat gaat bij extreme droogte fout.

Al wist hij niet de hoofdrol te verwerven,
een celstraf kreeg hij wel. Toch viel dat mee:
de doodstraf werd geëist bij and’re Serven.

Maar van zijn twintig jaar zat hij er twee;
je kon toen niet genezen van tb.

Koop koop koop