Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



We zitten met ons beiden vergenoegd
als samenzweerders om de fles gebogen,
zijn jaar is weliswaar niet omgevlogen
maar kan wel aan de voorraad toegevoegd.

Hij strijkt een hand werktuiglijk door de haren
waardoor zijn schedel steeds pregnanter schijnt,
‘een vlag die rafelt altijd aan het eind’
is zijn ironisch antwoord op mijn staren.

Waarna er weer veelzeggend wordt gezwegen,
een glas bestaat bij gratie van het legen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Grafsteen in O.

 

‘Voor immer blijft ge leven

in onze herinnering;

de geur is nagebleven

ook toen de bloem verging’-

 

Gestorven lelies rieken

maar onkruid dat vergaat

behoudt zijn balsemieke

parfum in blad of zaad

 

Wat was hij? Paars als longkruid,

bijvoorbeeld van de drank?

Welriekend kruid of onkruid?

Of stierf-ie lelieblank?

 

Zijn ziel kent rust noch vrede

sinds honderdvijftig jaar;

dat is al lang geleden –

het ruikt hier nergens naar.

Koop koop koop