Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Bedgenoot
Sinds ik op die steiger naar haar floot
Met mijn bronzen bovenlijf ontbloot
Werd zij al snel mijn bedgenoot

Nageslacht
Dat was waar zij enkel maar aan dacht
Daarvan heb ik nu een stuk of acht
Een bedgenoot en nageslacht

Maar ondanks dat grut is mijn Ruth nog steeds een stoot
En mijn jongeheer salueert, o bedgenoot

Bedgenoot
Vrijend tot het vroege morgenrood
Over negen maanden weer een loot
Verslingerd aan mijn bedgenoot
Mm mm mm mm mm mm mm

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Codicil

Wanneer ik ooit ten hemel of ter helle
genood word en voorgoed de tijd uit raak
rest mij goddank nog één postume taak:
ik mag de dode weefsels en de cellen

tot nut van ’t algemeen beschikbaar stellen,
in al mijn kilo’s netto aan de haak
ligt meer genot voor de consumptie braak
dan zelfs de haute cuisine u kan voorspellen.

Dus laat mijn lever in wat whisky wellen
of smoor de tong, voorheen wat scherp van spraak
en laat die door de exclusieve smaak
van licht gebakken niertjes vergezellen.

Het schraal restant van knoken en van vellen
doet het verrassend goed in frikadellen.

Koop koop koop