Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven

Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

2016



Soms is een jaar een jas die niet goed past
Maar die je met het korten van de dagen
Tot aan het einde toe moet blijven dragen
Waarna je hem diep wegstopt in een kast

En hoop je op een lekker draagbaar jaar
Dus niet zo’n maandagochtend-exemplaar

Koop koop koop