Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

martinebijl

Een jongensachtig prachtige blondine
Met humor en met klasse en met stijl
Dartel als een Mozart sonatine
Doorschijnend als een fee en net zo ijl
 
En scherp als een Franse guillotine
Maar altijd toch zachtmoedig onderwijl
Zonder stemverheffing en adrenaline
Weloverwogen met een nagelvijl
 
Balsem voor de ziel en vitamine
Een liedjesschrijver van het hoogste peil
Er was in Nederland maar EEN Martine
En wie Martine zag ging voor de bijl
 
(c) Jeroen van Merwijk
 
 
Bovenstaand gedicht is met toestemming van Jeroen van Merwijk hier overgenomen, mede met dank aan Jeannette van Loenen. Martine Bijl is vandaag 5 juni begraven.
 
 
 

 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Album van de Indische poëzie 5


Kampong Mahu, Saparua 1987



In 1987 maakte ik een reis naar de Molukken en schreef naar aanleiding daarvan een aantal gedichten. Zo’n tien jaar geleden ontmoette ik Patty Scholten voor het eerst in Amsterdam en tot onze verrassing bleken we niet alleen dezelfde kampong op het eiland Saparua te hebben bezocht, maar over dezelfde vissers, zonsondergang en matjes met drogende kruidnagels te hebben geschreven, met ongeveer dezelfde strekking. Het octaaf van haar sonnet vond ik terug in mijn gedicht Molukken 1987 en het sestet in mijn sonnet Tjenkeh. Aardig voor de lezer om dat hier eens te vergelijken.

(Dit gedicht verscheen in de bloemlezing Wonder en geweld, samenstelling Hans Straver, Utrecht 2007)

Koop koop koop