Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

stilte2
 
Door het lawaai in onze treinwagon
 – De decibellen vlogen om de oren – 
Was het onmogelijk elkaar te horen,
Dús naar een plek waar je wel praten kon.
 
Zodat wij in de stiltecoupé zaten,
Want daar kan je tenminste rustig praten.
 
Dit snelsonnet is met toestemming van de dichter overgenomen van www.gedichten.nl  .
Dank, Wim!
 
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Bij de dood van een Nobelprijswinnaar



Hij zag de wereld als een ‘stad der blinden’,
Geloofde absoluut niet in een god
Want net als geld maakt godsdienst veel kapot
Als monsters die de maatschappij verslinden.

De armoe die hij jong moest ondervinden
En hoe de landarbeider werd geknot,
Het roerde hem en moest wel leiden tot
Geschriften over al wat hem niet zinde.

Zijn vaardigheid als romancier was groot:
Hij kreeg de prijs der literaire prijzen
En maakte vele lezers deelgenoot.

Hij wilde hen een soort van uitweg wijzen.
Nu is de schrijver Saramago dood
Maar in zijn werken zal hij weer verrijzen.