Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

doppen
Illustratie IB
 
Een dop in het oor van de man
Beschermt tegen andermans ronken
Doet al het geluid in de ban
Zo zacht had het nimmer geklonken.
 
Een man met een dop in zijn oor
In diepe gedachten verzonken
Alleen met zijn binnengehoor
Aan stilte en krantje geklonken.
 
Een oor van een man met een dop
Aan beker met bier volgeschonken
Een toost op de rust in zijn kop:
Een oorlam wordt hierop geklonken!
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dag boek!


In dit millennium kwelt mij de  vraag
waarom wat is geschreven nog als boek
bestaat. Wanneer nu eindelijk het doek
valt voor dat lor met ezelsoor, die plaag

van vet en snel losbandig woordenvat
en van die slappe dweil de paperback
vol kwijl en shag, ja zelfs met luis en crack!
Ik ben het spuugzat, al dat gore blad.

Goddank: het lezen kan nu digitaal;
zo schendt geen derrie nog een schoon verhaal.
Dus weg die lorren, bij het oud papier!

We houden er een paar als souvenir,
voor leesmusea. Achter kiemvrij glas
ligt straks te kijk hoe vies u vroeger las –



Uit: Zo klinkt dus weggesmeten geld. Mouria, 2007