Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

moestuin2
Foto: Flickr
 
Oh Amstelhof
Ik tuit mijn lof
over die hof van heden
Die vreugde teelt
uit menseneelt
en kromgebogen leden
 
De koude stokt
de lente lokt
de holen uitgekropen!
De tuinder waait
de tuinder zaait
z’n hoofd en handen open
 
De zomer bol
de manden vol
met groente en met vruchten
Het zweet zingt luid
het lichaam uit
in wolkenloze luchten
 
De herfst begint
zie ze in wind
en weer de stelen rapen
De aarde geeft
al wat ie heeft
om daarna te gaan slapen
 
De winter leit
het zwart tapijt
onder een witte deken
De tuinder wacht
tot alle pracht
weer open zal gaan breken
 
Zo draait ie rond
Van grond naar mond
De cirkel van het leven
De zaaier bot
zijn eigen god
het zaad tot vrucht verheven
 
Dus zing de lof
van Amstelhof
waar mensen met hun handen
met harteklop
en riek en schop
de hemel laten landen
 

Een ode aan de moestuin 'Amstelhof' in Amsterdam-Watergraafsmeer 
Opgedragen aan alle moestuinen en moestuiniers in Nederland
Dit gedicht werd genomineerd voor de Duurzaam Dichten Poëzieprijs
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Klink

Betekenis wordt dit er vers een zonder
Dus zie jouw stem als taartje op de kers
Wring eerst de taal voorzicht uit dit vers
De weerslag van je waanzin baart een wonder
 
Het metrum zoemt er als bezeten onder
Een pieptoon van een halve microhertz
Ontspan je tong en lippen tot een pers
En destilleer de woorden tot de donder
 
Verklank de zwarte klanken tinten blonder
Vervang de zachte g’s door harde r’s
Die branden in het keel als lucifers
Boetseer de i’s dan onverstoord wat ronder

Herschep dit matig stukje poëzie
En proclameer het als een symfonie