Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

danishblue

Van het wachten op de ware moe
vind ik troost bij Danish blue
Qua prijs alleen al ligt ze voor
op Gorgonzola en Roquefort
 
In de schappen van Goes tot Århus
wacht ze je op in doorkijkbloes
Gekoeld, in vacuüm getemd
wordt ze geopend ongeremd:
 
roomblank, turkoois geaderd
en gekruid als een atlete nadert
zij de ruige Vikingvrouw
 
die badend in het Oostzeeblauw
beschonken of een tikje stoned
haar nieuwe keizerskleren toont
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Uit de nalatenschap van Herman J. Claeys: Huismensen

Een poes te Katwijk zei tevree:
ik word gediend door trouwe mensen,
ze zijn gehoorzaam en gedwee
en zij vervullen al mijn wensen.

Ze rieken wel een beetje raar
door al die rotzooi die ze bikken,
en hun gedrag is soms bizar,
vooral met vegers en met blikken.

Ze spelen ook teveel met water
en liggen heel de nacht in bed,
soms hindert mij hun dwaas gesnater,
en dat geboen op het parket.

van één ding word ik vreeslijk moe:
wat hébben zij toch met die deuren?
die doen ze bijna altijd toe!
daar wil ik wel eens over zeuren.

Soms lopen ze mijn drinkbak om
en moet ik hun muziek verdragen.
Afijn, ‘t zijn mensen, en dus dom.
Je moet er niet teveel aan vragen.