Ottoburgschool
Foto E. van der Waals: Ottoburgschool
 
Je sluit je ogen en de film begint.
De bioscoopzaal is je eigen leven.
Je hoort het snorren van de spoel, en éven
kijk je weer door de ogen van het kind
 
dat door de Lindelaan lijkt aan te zweven - 
die eerste dag naar school waar het begint.
Het schoolplein, de kastanjes met het grind,
de namen die de anderen al schreven.
 
En dan - het schoollokaal, de houten banken,
de hoge ramen waar de zon door schijnt,
de schoolplaat aan de wand die je verlicht:
 
De zee, de waterdamp die zich verdicht
tot wolken, regen, sneeuw, begin en eind.
De cirkelgang is rond. Genoeg te danken.
 
 
Met dank aan Eelco van der Waals voor de toestemming om dit sonnet met de foto hier te mogen plaatsen
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

a propos

Ik liep eens met m'n vrouw door Westkapelle.
Je hebt daar rode daken, verse vis.
Wij weten allebei wat lekker is
en gingen malse kibbeling bestellen.
Ik dacht ineens: hoe oud zouden we worden?

Maar dat is nu niet aan de orde.