Bos
Freepik.com
 
Een bos ter grootte van een krant
en toch is daar die mooie hinde:
bruinogig, kwetsbaar elegant...
 
Ze vlucht met spoed (zelfs met gezwinde).
Ik heb haar liefdevol bejegend
maar zo doet altijd een beminde.
 
En achtte ik me eerst gezegend,
nu voel ik slechts hoe hard het regent.
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lenteliefjes

Ze raken  niet, hun speelse twijgen,
beroeren slechts dezelfde lucht.
Doch heen en weer gaat bladgerucht,
een zomer lang zal het niet zwijgen.

In herfstig loof, hoor hoe zij zucht,
de eik ziet haar naar hem toe neigen.
Ofschoon de maanden dagen rijgen,
draagt al haar pogen nimmer vrucht.

Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?

Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!

 

Er bestaat ook een gezongen versie van dit sonnet, te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/