Hoeveel dronkenschappen zijn uitgebleven
vanwege mijn chronisch tekort aan geld
denk ik, de pinda’s etend die zij pelt
en hoeveel gedichten heb ik geschreven

in dit tijdsbestek door droogte omgeven?                  
Ik weet het niet, ik heb ze niet geteld
wel zijn er inmiddels bundels besteld
en is de armoe ietwat afgedreven

maar toch, een vetpot zal dit nimmer worden
dus wissel ik schrijven af met het doen
van klussen, zoals het wassen van borden

en dergelijke, gewoon om de poen.           
Intussen hoop ik op een nieuwe orde
en draag ik voor, voor wat wijn en een zoen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Opa



Hij merkt niet meer dat hij zich steeds vergist;
zijn zieke hersens zijn niet meer te spoelen.
Geen mens zal weten wat hij nog kan voelen,
hij huilt als hij weer in zijn luier pist.

Van binnen botst hij tegen vage mist,
van buiten tegen deuren, tafels, stoelen.
Hij snapt niet meer wat anderen bedoelen,
zit naast zijn levensweg als bermtoerist.

Twee jochies rennen dartel om hem heen,
behendig soepel, jong en snel ter been,
met stram en oud en dood nog onbekend.

‘Zeg jij mijn naam eens opa,’ zegt de een.
En als de oude stil blijft, klinkt meteen:
‘Wat ben jij dom! Ik weet wel wie jíj bent!’