Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Die man op die bank in het park
Ik kan hem maar moeilijk vergeten
Ik noemde hem heimelijk ‘hark’
Zijn naam heb ik nimmer geweten

Die man in het park op die bank
Zijn kleren vervuild en versleten
Door pech en door zucht naar de drank
Daar heb ik het steeds aan geweten

Dat park en die bank en die man
Zijn lot heeft me lang nog gespeten
Ik gaf hem wat geld, nu en dan
En suste ‘goeddoend’ mijn geweten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

JAS



Hij was voortdurend voorbereid op regen.
Een oude man deed knick-knack in zijn lied
Misdadige genieën werden negen
En zestig keer door 'tzelfde oog bespied.

Soms kwamen we hem met een huisdier tegen
Maar met zijn Mrs. zagen we hem niet.
En voordat we de asbak konden legen
Was hij al weggePeugeot403d.

Ze zeiden dat hij alles was vergeten,
Geen chili en geen ei meer wilde eten.
Zijn haren in de plooi. Zijn stappen traag.

Dat is voorbij. Hij is nu weer de oude.
Blijft tot in eeuwigheid de pas inhouden
Om terug te komen op zijn laatste vraag.

Bundels