Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft





Golf van opstandigheid
Hardwerkend Nederland
Staat voor de zorgpremie
Boos op de bres

Kiezersbedrog van die
Komediantenclub
Leerde het stemvee een
Loeiharde les

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Vergankelijk






Als schemerlicht het raam verduistert 
hef ik het glas en weet mij even 
door zoete eenzaamheid omgeven 
terwijl mijn stem je naam weer fluistert.
 
De maan werpt kilte door het glas;
Ik pook de haard op en de vonken
verstuiven tot zij, weer verzonken
versmelten in de rode as.

En al de jaren die vergleden,
de levens en de lijdensduur;
zij vallen samen in het vuur
als was het een moment geleden.

(Uit: De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag, )

 

Bundels