Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Hij was gewoon een goeie vent
Gezond van leden en van lijf
Zijn naam was Bob

Hij trouwde met een mooie vrouw
Die bleek al gauw een vals serpent
Een takkewijf

Ze zeurde altijd aan zijn kop
Het was geklaag, gevit, gesnauw
En zeer frequent

Hij kreeg genoeg van haar gekijf
En hing dat krengig vrouwmens op
Aan kabeltouw

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Samson

Rusland: Wladimir Poetin naar de stembus
Nederland: PvdA-jongeren gaan massaal voor Diederik Samson

Simson

Een zonnekind is hij, een held, een grote vechter
Een stoere heerser met de mond en met het zwaard
Die in de felle strijd zijn lauweren vergaart
Doch zelden uitblinkt in de rol van vrederechter

Het morrend volk stoomt op in voor- en tegenstemmen
Met lede ogen kijkt men naar de hanenstrijd
Geen socialistisch vuur; de idealen kwijt
In neoliberaal moeras kan men niet zwemmen

En zie: daar staat hij in de voorhof vastgebonden
Met kettingen verroest en schimmeltouw vergaan
Hij rukt en trekt maar de pilaren blijven staan
Dan wordt hij onder hoongelach naar huis gezonden

Een laatste Hercules in woord en in gebaar
Maar wat aan hem ontbreekt: die zeven lokken haar