Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft




Hij was gewoon een goeie vent
Gezond van leden en van lijf
Zijn naam was Bob

Hij trouwde met een mooie vrouw
Die bleek al gauw een vals serpent
Een takkewijf

Ze zeurde altijd aan zijn kop
Het was geklaag, gevit, gesnauw
En zeer frequent

Hij kreeg genoeg van haar gekijf
En hing dat krengig vrouwmens op
Aan kabeltouw

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bij de dood van een Nobelprijswinnaar



Hij zag de wereld als een ‘stad der blinden’,
Geloofde absoluut niet in een god
Want net als geld maakt godsdienst veel kapot
Als monsters die de maatschappij verslinden.

De armoe die hij jong moest ondervinden
En hoe de landarbeider werd geknot,
Het roerde hem en moest wel leiden tot
Geschriften over al wat hem niet zinde.

Zijn vaardigheid als romancier was groot:
Hij kreeg de prijs der literaire prijzen
En maakte vele lezers deelgenoot.

Hij wilde hen een soort van uitweg wijzen.
Nu is de schrijver Saramago dood
Maar in zijn werken zal hij weer verrijzen.

Koop koop koop