Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 


Het is iets uit mijn armelijk verleden
Mijn woning moest een verfje tot mijn spijt
Maar ‘t was nu eenmaal nodig in die tijd
Dat ik mijn eigen tijd daaraan besteedde

Ik moest een steiger voor mijn bezigheden
Een neef verklaarde zich tot hulp bereid
Maar door de drank en duisternis misleid
Verviel zijn hulp al gauw in’t ongerede

Hij zei dat we daar sterk en stevig stonden
Had hij die stelling dan niet zelf gebouwd?
Maar ja, in slechts een deel van een seconde
Begaf de stelling het en ging het fout

En zo gaat menig schilderwerk te gronde
Wanneer je op een dronken neef vertrouwt!

Dit is een bout-rimé op een gedicht van Jean Pierre Rawie dat je op het forum vindt onder
'Schilderwerk'
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Het goede leven (Fatras)



Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.
Mijn leven gaat de laatste tijd zijn gangetje,
al wierp ik achteloos mijn boemerangetje
en kreeg hem daarna keihard op mijn snoet.
Ik deinsde achteruit, recht in een stangetje.
De dokter heeft het ding toen met een tangetje
en veel geduld verwijderd uit mijn voet.
De vloerbedekking zat onder het bloed.
Al ben ik bij de dokter dan geen bangetje,
de kosten zie ik bevend tegemoet.
’s Mans rekening vult vast een heel behangetje.
Met slechte mensen gaat het altijd goed.

Koop koop koop