Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Kinderversje, opnieuw berijmd 


Een vreemde arme snuiter die liep zoekend in de nacht
Hij had zijn fluit verloren op een stille koude gracht
Hij liep op kale schoenen, in een kuis versleten pak
Zijn fluit was hem ontvallen door een gaatje in zijn zak

Een stadswacht vond de fluit en trok de snuiter aan zijn mouw
En sprak ‘zeg vent, vermoedelijk is deze fluit van jou’

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Père Lachaise (e-rondeel)



Zowel de dood als ook de gladiolen
Om hier te mogen liggen is geen straf

Terug naar de ingang in gepaste draf
Alwaar ik mij alsnog een kaart verschaf
(Een goede plattegrond wordt aanbevolen)
Dan loop ik toegewijd mijn wishlist af
Een lijst met wel zo’n twintigtal idolen
Maar wegens mijn al snel versleten zolen
Scheid ik doordacht het koren van het kaf

Zowel de dood als ook de gladiolen

De rustplaats van Simone blijft verholen
Bij Oscar Wilde z’n tombe sta ik paf
Ontelbaar lipstickmonden als symbolen
En waar wat jonge lieden samenscholen
Ontwaar ik plots Jim Morrison z’n graf
Zijn borstbeeld werd uiteindelijk gestolen
Nadat het eerst vernield was - o hoe laf -
Rust verder zacht, Bècaud, Chopin, Piaf

Om hier te mogen liggen is geen straf
Zowel de dood als ook de gladiolen

Koop koop koop