Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

 

 
Daar was e wuf die spon,
Daar was e wuf die spon,
Al op een houten spinnewiel,
Daar zat geen torteltje aan
Vive la peperbusse, vive la spa,
Tra – la – la – la,
Gize – gaze – goeze
Ron – flon – floe – ze,
Tra – de – ra – de – ra

Haar mutse stoeg verdraaid,

Haar mutse stoeg verdraaid
Gelijk een Hollands molentje
Die met al windeke draait
Vive la peperbusse …

Dat wuf had e – nen zin

Dat wuf had e – nen zin
Als zij ’s morgens buiten kroop
’s Avonds kroop zij in
Vive la peperbusse …

Dat wuf had e – nen man

Dat wuf had e – nen man
Des zondags heet hij Pieter
Des maandags heet hij Jan
Vive la peperbusse …

Daar was e wuf die spon. Kinderliedje opnieuw berijmd

Er was er eens een dame die een spinnenwiel bezat
Ze vond het heel niet erg dat het geen torteltje meer had
Ze droeg altijd een hoedje en dat draaide op de wind
Het leek haast wel zo’n molentje dat je in Holland vindt

Ze was een vrolijk typetje en altijd blij van zin
En stapte opgewekt uit bed en ging er zo weer in
Ze had een bijdehante man die kwam haar goed van pas
Des zondags heet hij Arie en op maandag heet hij Bas
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Voor de schrijver van Hersenschimmen



Hij heeft zichzelf een pseudoniem gegeven
Dat van een blinde bard is afgeleid
En heeft zijn oeuvre almaar uitgebreid.
Zijn stijl was altijd sober, niet verheven.

Hij wist dat taal ons grip geeft op het leven
En dat een mens zich vastklampt aan de tijd.
Maar raakt hij dat houvast, die bakens kwijt
Dan is die mens ten dode opgeschreven.

Zo ook in Hersenschimmen: Maarten Klein
Verliest zijn grip, zijn taal, herinneringen
En daardoor doemt de mist op in zijn brein.

De velen die het lazen ondergingen
Door deze hoofdpersoon hoe het moet zijn
Wanneer de geest zich losmaakt van de dingen.

Bundels