Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Er woonde eens een boer in wat nu heet Klein-Zwitserland
En op zijn land was op een dag een ezeltje gestrand
Het beest dat droeg een rol met prima laken op zijn rug
De boer dacht hebberig ‘ Da’s mijn‘ en pakte het toen vlug

Er woonde in zijn boerenbuurt een eerste klas coupeur
Hij klopte met zijn laken bij die kerel op de deur
Hij toonde hem zijn lap waarbij hij ongedwongen sprak
‘Maak jij voor mij een strak gesneden stadse mannen pak’

Hij toonde trots zijn nieuwe pak aan vrouwlief op de stee
Zij schudde smartelijk haar hoofd en zei ’Dat valt niet mee
Jij in dat slecht gesneden pak , je bent een parvenu’
De boer riep boos ‘ik ga terug, en zal hem, sodeju’

De boer die met een dikke stok naar de coupeur vertrok
Zag tot zijn schrik dat de coupeur niet echt van stokken schrok
En bovendien bleek deze man ook nog ontzettend sterk
En stootte met een dikke naald in ’t boeren achterwerk

Een dikke naald, een dikke stok , het werd een nare strijd
En met zijn tweeën op een geit recht naar de eeuwigheid

Daar kwam ene boer uit Zwitserland, Kadee, kadolleke, keda !
En die had een ezel aan zij hand, Laberdie, laberda, laberdonia !
En die had een ezel aan zijn hand, Caecilia !

Waarop dat lei een linnen doek, ….
Hij sprak: "Wat zal ik daarmee doen ?
Wel snijerke" sprak hij, snijerke fijn,
Wil mij eens maken een kedelijn.

En als dat kedelijn was gemaakt.
Toen ging hij voor zijn vrouwke staan,
Wel vrouwke" sprak hij, vrouwke fijn,
Zeg mij, hoe staat dat kedelijn, …

Dat kedelijn staat jou niks goê,
Ge hebt een lijf gelijk een koe,
Heb ik een lijf gelijk een koe ?
Dan ga ik naar de snijder toe,

Wel snijerke, sprak hij, snijerke fijn,
Ge hebt bedorven mijn kedelijn,
Heb ik bedorven uw kedelijn ?
Ik heb 't gesnejen in de maneschijn,

Hebt gij 't gesnejen in de maneschijn ?
k zal het betalen in de zonneschijn,
De boer die pakte zijn stok al gauw,
En waar hij sloeg kwam niet zo nauw,

Maar ook de snijer hield zich kloek.
Hij stak de boer met de naald in zijn broek,
Ze zetten de snijer op een witte geit,
En reden ermee naar de eeuwigheid.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Van de bovenste plank



Er ligt een gedicht op de bovenste plank
Te hoog en nog niet voor het grijpen
Het hoort echt te kloppen qua metrum en klank
En moet dus nog eventjes rijpen

Het loopt hier en daar nog wat kreupel of mank
De dichter probeert het te slijpen
Opdat het niet klinkt zoals kattengejank
Wanneer ze die nachtelijk knijpen

De volgende dag is het eindelijk klaar
En dan mag de lezer het lezen
Al blijkt het qua inhoud niet moeilijk of zwaar
Het mag er wel degelijk wezen

Hoe light het ook is het zit knap in elkaar
Terecht wordt de maker geprezen



(Uit de nieuwe bundel Terwijl de tijd )


Koop koop koop