Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn broer die doet de hele dag geen donder
Hij toetert slechts bevelen vanuit bed

Hij vindt zichzelf apart, ja zelfs bijzonder
Hoewel geen mens dat ziet, zo’n raar sujet,
Daar komt men liever niet over de vloer

Maar hij is gek met Carmen van Bizet
En zingt dan luidkeels mee, maar hors concours
U vindt het gek dat ik hem stil bewonder
Maar al bij al, hij is vooral mijn broer

*
(Papa die speelt al jarenlang trombone
dat doet ie in een boerenblaaskapel

Oh, niets bijzonders hoor, een doodgewone
zo’n simpel blaasorkest, u kent dat wel
Op straat te zien, maar nooit op podia

Hij speelt geen Bach, geen Bruckner, geen Ravel
Geen rockmuziek, geen jazz of opera
Hij blaast gewoon zijn wondermooie tonen
Als trombonist, en enkel hoem papa)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

De heks Sonnetta

Ze vliegt de kamer rond
Zwaait met haar toverstaf
Glijdt van haar bezem af
Valt lachend op de grond
Betovert onze hond
-hij is nu een giraf-

Een punthoed op haar bol
Als toverheks gekleed
Nou ja een oude plaid
Ik zeg haar liefdevol
Dat zij als toverkol
Voortaan Sonnetta heet

En na het spelen moe
Dek ik haar –kusje- toe

Bundels