Beweegt u niet te veel, zei -leuk- de zuster
Hij lag van top tot teen in gipsverband

’t Was leuk bedoeld, maar ‘t maakte hem bewuster
Dat hij gekleefd was aan het ledikant
Je zal toch door zo’n mens worden verpleegd

Een stuurfout van een vrouw in haar Trabant
Ze had hem met zijn fiets van straat geveegd
Ze reed nog zelf, die honderdzevenplusster
De vraag rijst wat zo’n omaatje beweegt.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het gedicht spreekt



Ik hecht, geloof ik, niet aan vent of vorm.
Ik heb belijdenissen aangehoord
en was getuige van karaktermoord.
Hoe zinvol is een letterbeeldenstorm?

Ik ben gebeiteld uit een lijf van steen
en toch geborgen in de gulden snede.
Mijn regels zijn uit hogerhand gegleden,
ik ben de zin van alles en van geen.

Model! Leg mij geen woorden in de mond.
Ik kan mijzelf niet uit uw greep bevrijden,
al lekt er inkt uit een gesloten wond.

Verwacht van mij geen antwoorden op vragen.
Ik kan, in zwarte letters stukgeslagen,
niets dan dit ketterse geloof belijden.

(uit Het zal de leeftijd zijn )