Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De voordeur gaat van ‘t slot ik stap over de dorpel
Er schijnt een vale zon, de blauwe lucht toont leegte
De koeien in de wei het zijn er haast wel dertig
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een buurman net uit bed hoewel de ochtend vordert
Wat heeft hij als ontbijt het is een bordje yoghurt
De vogel in de lucht die schat ik op een buizerd
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een hengelaar die vecht een ronde met een karper
Zijn snoer raakt in de war het wordt een hele puzzel
De buurvrouw met haar hond doet lievig met het mormel
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een wandelaar die groet hij is een mededorper
Zijn broekspijpen te kort hij kijkt op zijn horloge
Van verre klinkt geluid als van een schorre bugel
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf

Een jongen in een boot verliest zowaar zijn peddel
Hij vist het ding weer op, hoewel niet zonder moeite
Ik ga maar eens naar huis mij wacht een bord andijvie
Het is een kalme dag zo rond een uur of twaalf


(De oplettende lezer zal opmerken dat dit gedicht onberijmbare woorden bevat (hoewel de zwaalf een bestaande vogel lijkt te zijn) Redactie HVV)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Overlevering




Een stal was mij als boorling al genoeg
Ik was bereid als zoon van god te lijden
Als ik de schriftgeleerden scherp bevroeg
Of farizeeën uit de tempel sloeg
Gaf dat de mensen hoop op nieuwe tijden

Ik kwam Jeruzalem eens binnenrijden
Op Grauwtje die me als een koning droeg
En heel het volk besloot zich trouw te wijden
Aan mij, die hen van zonden kwam bevrijden
En alle duivels uit hun harten joeg

U kent mijn story vast wel van het Boek
En anders zeker van het witte doek