Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het huis is verlaten, verloederd, verloren
Maar daar waar gewoond werd, bemind en geleefd
Waar ooit iemand stierf en een kind werd geboren
Daar vindt men slechts troep dat de bouwval omgeeft

Het dak is verrot en biedt zicht op de sterren
De dakspanten steken zich doelloos omhoog
Het onkruid (manshoog ) doet de toegang versperren
De kelder staat blank nog geen rat blijft er droog

De Delftsblauwe wandtegels boven de haard
Die zijn bij het slopen helaas niet gespaard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Dorsimbra





Moe, zat en beu

Ik ben niet dor of beurs. Ik ben gekooid
En schuil hier simpel binnen in een ei
Ik ben vaak saai en braaf, blijf onvoltooid
De wereld trekt hier moedeloos voorbij

Ik ben een dorpsgek
Een gewist simkaartje
Een uitgeblust brandje
Op een druilerige zaterdag

Ik dorst naar eeuwige vergetelheid
Van simulatie heb ik nooit gehoord
Soms ben ik brak, maar weet nog één, één ding
Ik ben niet dor of beurs. Ik ben gekooid


De oplettende lezer zal bij scherpzinnige analyse zien dat Remko Koplamp  niet voor niets tot tot Dichter des Vaderlands is gekozen

Koop koop koop