Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Het huis is verlaten, verloederd, verloren
Maar daar waar gewoond werd, bemind en geleefd
Waar ooit iemand stierf en een kind werd geboren
Daar vindt men slechts troep dat de bouwval omgeeft

Het dak is verrot en biedt zicht op de sterren
De dakspanten steken zich doelloos omhoog
Het onkruid (manshoog ) doet de toegang versperren
De kelder staat blank nog geen rat blijft er droog

De Delftsblauwe wandtegels boven de haard
Die zijn bij het slopen helaas niet gespaard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

I.M. Menno Wigman

 
I.M.
 
Toen ik je zag droeg je dezelfde das
Als ik, de Campbellclan in vol ornaat
Je wist ook dat dat kon, dat schiep een band
 
Mijn pa mocht Black & Tan en had een Opel
Daar koop je weinig voor, we praatten wat
Over toevalligheid en er was wijn, we rookten
 
Het thema van de avond was je hart
Je werd geïnterviewd, ik schrok hoe open
Je sprak over de tijdbom in je bast
 
De nazit was geweldig, veel verhalen
We deden Gerrit na, er werd geproost
Op hen die vielen en het werd te laat
 
We namen afscheid. Veel nog te vertellen.
Ik zou nu hier een punchline moeten hebben.
 
 
Peter Knipmeijer
 

Menno Wigman is op 1 februari overleden, 51 jaar oud.
Een groot gemis voor iedereen die hem kende en voor de poëzie.
 
 

Koop koop koop