Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Het huis is verlaten, verloederd, verloren
Maar daar waar gewoond werd, bemind en geleefd
Waar ooit iemand stierf en een kind werd geboren
Daar vindt men slechts troep dat de bouwval omgeeft

Het dak is verrot en biedt zicht op de sterren
De dakspanten steken zich doelloos omhoog
Het onkruid (manshoog ) doet de toegang versperren
De kelder staat blank nog geen rat blijft er droog

De Delftsblauwe wandtegels boven de haard
Die zijn bij het slopen helaas niet gespaard

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lesje breuken

breuk

Ik zie het aan zijn ingezakte schouders
Dit weekend was hij weer eens bij z’n pa
Na school vanmiddag gaat hij naar zijn ma
Zo is het leven met gescheiden ouders
 
Ze zijn alweer een tijdje uit elkaar
Maar al die ruzies, dat voortdurend vitten
Dat gaat toch in zo’n jongenskoppie zitten
Nou heeft ‘ie weer zijn rekenwerk niet klaar
 
En ik maar roepen: doe nou even mee
Dat vereenvoudigen is zó te leren
Hij kijkt met lege ogen naar het bord
 
Ik tref zijn blik, we weten alle twee
Dat zulke breuken blijven repeteren
En dat twee halven nooit een hele wordt
 

Bundels