Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Papa die speelt al jarenlang trombone
Dat doet ie in een boerenblaaskapel

Oh, niets bijzonders hoor, zo'n doodgewone
Een simpele kapel, u kent dat wel
Op straat te zien, maar nooit op podia

Hij speelt geen Bach, geen Bruckner, geen Ravel
Geen rockmuziek, geen jazz of opera
Hij blaast gewoon zijn wonderschone tonen
Als trombonist, en enkel hoem papa

Van onze 'lievelingsprospect' alweer een retour. Meer over deze versvorm vind je hier.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

laatste woorden



Wanneer een lichte dichter is gestorven
dan zou je denken: dat is minder zwaar,
hij heeft in zoveel mooie taal gezworven,
er komt een punt, dan is hij ermee klaar.

En al die grappen die hij heeft verwoord,
hoe vaak heeft hij wel niet de spot gedreven
met liefde, dood, met een karaktermoord,
of zelfs zijn eigen eindsonnet geschreven.

Ook als de ironie het af moet leggen,
toch zoekt hij naar een vorm die daarbij past,
die weergeeft wat hij daar over kan zeggen
al is hij nu dan zelf niet meer vormvast.

Het blijft een lullig puntje aan het leven:
de clou is van tevoren al gegeven.

I.M. Driek van Wissen

Koop koop koop