Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Huismuis Piep is overleden
Hij is na een mooi ‘Te Deum’
En een handjevol gebeden
Bijgezet in ‘t muisoleum

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bij de dood van Saskia Holleman




Ze heeft in gindse wei zich bloot gegeven
Haar armen voor de camera gespreid.
Zo stond ze voor een koe, een mooie meid,
En heeft haar hoofd toen hemelwaarts geheven.

De poster waaraan blikken bleven kleven,
Bracht velen nogal in verlegenheid
Maar werd daardoor symbolisch voor die tijd,
De sixties en een vrijgevochten leven.

Al had ik dan haar naam nog nooit gehoord
Ik schrok toch even van haar overlijden;
Het beeld van toen werd al te ruw verstoord.

Zij zal haar armen nooit meer kunnen spreiden
Maar leeft nog lang in veel geheugens voort.
Ontwapenend! Dat waren nog eens tijden.

Koop koop koop