Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent




Ik heb mij laatst bij Hang Kok Nin bevonden
Het eten was een soort van allerlei
Met smaken die ik nimmer zou doorgronden
En gure geuren kwamen naderbij

Het eten zag eruit als was’t eencellig
En wat het verder was bevreemdde mij
Het leek me zeer, maar dat niet al te stellig,
Op afval uit de meubeldraaierij

Men zei me dat ik mijn kritiek herhaalde
“ Ik hield niet van zijn soep, ook niet gebonden,”
Iets waar Hang Nin natuurlijk niet om maalde
Maar van die soep werd ik niet opgewonden

Men roemt het eten in de zaak van Hang Kok Nin
Mij viel ‘t niet mee, zei ik al in ‘t begin


Dit is een bout-rimé (gedicht met dezelfde rijmwoorden) op dit gedicht van Ditmar Bakker:



NOOIT ZAL ZIJN NOG NIEUW BEGIN

'k Heb mij kortdurend in het NIN bevonden,
na nuttiging van drogen allerlei
waarmee ik jeugd & mensdom zou doorgronden
daar God komt dichters zo meest naderbij.

Er was geen god. Wel was ik plots ééncellig,
mijn zicht geen zicht gaf. Er bestond geen mij.
Waarneembaar enkel kolken, waarin stellig
zin school, die continue draaierijvoor ogen,

deze film die zich herhaalde...
Herhaalde? Ja—allengs wist je: gebonden
in looping zo oneindig lang al maalde.
Weten. Orgasme. Dood. Zó opgewonden,

want plotseling bewust:dit is het NIN!
Een oerschreeuw. Nooit zal zijn nog nieuw begin:

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Lachen



de meeste clowns, zo heeft men mij verteld
zijn thuis vaak dagenlang bepaald niet lief
of - erger nog - behoorlijk depressief
en zonder schmink op lachen niet gesteld

tragediespelers van het zware werk
zijn toch normaal wat luchtiger van aard
al zijn ze bij gehoon gauw van de kaart
ze komen minder jong onder een zerk

gezond is laten lachen dus niet echt
het kan zelfs zijn dat men het loodje legt
als men de lieden steeds maar gieren laat

bezorg de mensen dus maar liever tranen
gun iedereen zijn hevig droeve wanen
en zorg dat jij voorlopig nog niet gaat

Koop koop koop