Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort
Naar mijn gezondheid hoeft u niet te vragen
Als wormen zich reeds aan mijn lichaam wagen
Of iets zich in mijn kale schedel boort
Of anders aan mijn pezen zit te knagen
De helse reuma legt zijn valse lagen
Als is het van een nieuw ontwikkeld soort
Waarmee het dan ook ijzingwekkend scoort
En scheuten door mijn dunne lichaam jagen
Mijn darmen zijn al jarenlang ontspoord
Maar ik kan pijnen eindeloos verdragen
Er is geen mens die mij ooit klagen hoort

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Volkstuinder (Alexandrijn)



Hij was een nijver mens en was het liefste buiten
Hij had een groenteveld gelegen aan de plas
Hij teelde groene kool en witte kool en spruiten
En teelde ijsbergsla en meer van dat gewas

Maar laatst keek hij eens neer op zijn beplante perken
En dacht; het is niet goed, zo moet het niet meer gaan
Ik sta hier jarenlang aan rugkwalen te werken
Er komen, is mijn plan, hier vruchtbomen te staan

Hij ruimde al het groen en plantte pruimenbomen
En schoffelde de grond en hield zijn boomgaard nat
Hij wachtte op de oogst die er zat aan te komen
Hij had niet veel geduld en werd het wachten zat

Hij dacht ik heb gezien dat alles hier gedijt
Ik ga een eindje om. Tot in de pruimentijd

Koop koop koop