Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

afke
FlickrCommons
 
Zijn huwelijk met Afke dat ervoer hij als een straf
Hij heeft daarom zijn vrouw en kind na vijftien jaar verlaten
Maar Afke vocht een zware strijd en wist hem te bepraten
Beteuterd zei hij tegen ons; ik ben terug bij Af
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tante Proper



Als tante kwam, begon ik vaak te beven,
want proper als mijn tante was er geen.
Afkeurend keek zij altijd om zich heen,
alsof ik in een zwijnenstal zou leven.

Haar vinger gleed vakkundig langs de lijsten
en kwam dan zwaar bezoedeld weer omhoog
waarna die wuivend voor mijn blik bewoog,
want wei... nee, niets voldeed aan haar vereisten.

En soms, na uren sloven, schrobben, sjouwen,
leek er geen enkel vuiltje aan de lucht,
dan slaakte tante toch een diepe zucht
en wees mij op de vegen op mijn mouwen.

O tantelief, zo proper en integer,
nu rest er niets van u dan stof en as.
Maar toen u uitgestrooid werd over 't gras,
greep ik werktuigelijk naar blik en veger.