Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Ik ben niet zo’n romantisch tiep
Mijn vrouw zal dat met spijt beamen
Toch gaat mijn liefde voor haar diep
Dus lap ik uit mezelf de ramen

Ik stofzuig en ik doe de vaat
Ik klop de kleden, poets haar schoenen
En als zij op visite gaat
Zal ik de straat nog even boenen

Ik doe dat alles met een lach
Bereid haar weer een liefkensdag

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Ster van Bethlehem





Weer het verhaal gehoord. Geboorte stal
en ster, dat destijds zeldzaam felle baken.

De Waardse sterrenwacht bezocht.
Beluisterd hoe de koepel met geknars
de hemel openschuift. Eeuwen ver geloerd
naar duizelende melkwegen
verlucht met luisterrijk lichtecht.

De Kleine Beer gezien. Zijn kleinste ster
is al tig malen groter dan wat in de kom
van handen, in het slimste hoofd past.

Naar de ster van kerst gezocht.
Niet gevonden. Was het een komeet,
een nova? Of had God toen twee planeten
naar een plaats van samenstand verwezen
boven de drie wijzen in het oosten?

Wel krijg ik weer loepzuiver in beeld
hoe onaanzienlijk wij zijn. Mij overspoelt
een raadselachtig groot gevoel
van
                      v
                      r
                      e
                      d
                      e –

(Uit: Heerhugowaardse gedichten)