Een doek! Zei ‘t schaap Veronica, ik ga mijn hoofd verstoppen,
men heeft hier in de schapenwei voor niemand meer ontzag.
De vrome schapen dreigt men straks de sloot over te schoppen,
het is genoeg, de maatschappij wordt gekker met de dag.

De rechters zeggen ook al dat je mag discrimineren,
ik hoor alleen maar onbehouwen ultrarechts geblèr,
in het publiek debat kan men zich alles permitteren.
Vandaag draag ik een hoofddoek en dan ben ik solidèr.

Natuurlijk is je mening vrij, daar zal ik niet om strijden
maar wie iets zegt maakt wel wat uit, en daarom zeg ik: Stop!
Je wil toch dat een ieder zijn religie kan belijden,
het liefst zonder de mening van een witgebleekte pop.

Wel foei, zeiden de dames Groen, dit zijn toch apenstreken,
het is gans onbetamelijk, nee wat je noemt affreus!
De strijd vangt aan, en van dit pad wordt niet meer afgeweken:
de hoofdtooi als symbool van kracht, er is geen and’re keus.

De dominee kwam luisteren en stikte in zijn kaakje
maar na een tijdje denken zei hij “Goed, dan doe ik mee,”
en in de vestibuul nam hij zijn mantel van het haakje,
“in godsdienstaangelegenheden vechten wij voor twee.”

Drie dames met een hoofddoek om, het stond hen best wel goed;
de dominee kwam één pas later met zijn zwarte hoed.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Lente 2 (in bout rimé)



Kijk de drommen op terrassen
in hun dikke winterjassen
snoevers die in T-shirt zitten,
of ze stikken van de hitte
ook de buurvrouw kom je tegen
met haar prietpraat over regen

Nu de winter echt voorbij is
zodat iedereen weer blij is
gaan ze chatten, gamen, mailen
zullen kids weer buiten spelen
door hun ballen en hun gillen
wil ik hen met liefde killen

Loop je op zo'n bloemenmarkt,
schoffelt scheldend, spit en harkt
graait bij plantjes in de grond
in de gore kattenstront
ik hoor tevens elke nacht
katgejank op volle kracht

Hoor daar zit een kat te mauwen
en mij uit de slaap te hou’en
ook te gek om los te lopen:
lui met autoramen open
house bederft mijn trommelvliezen
en trilt vulsel uit mijn kiezen

Dus ik leef een maand of zes
mudjevol vakantiestress
maar dan zal de kou beginnen
en mag ik weer fijn naar binnen

(Op de wijze van Big City van Tol Hansse)