Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Naar J. A. Dèr Mouw, zelfde titel

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
verlicht door eng’lenschijnsel van omhoog
een gouden poort leidt naar de hemelboog
de ijle lucht wijkt onder ‘t alziend oog
zacht klinkt het snarenspel van een harpist.

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
voorop gaat reeds, gekleed in bef en toog
de dominee, zijn preekje kort en droog
bekenden staan daarrond als bermtoerist.

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
juist vrijgegeven door een patholoog
in handen van een erfrecht-fiscalist.

Ik zucht eens diep, het angstzweet wordt gewist.
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Dat hebben we ook weer gehad



Maandag 19-1-2015

Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur,
wat ik me voornam is tot niets vervlogen
al hangt er nog een oliebollengeur.

De zon te zien blijft bij een ijdel pogen,
de dagen zijn te kort en zonder kleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is danig in mineur.

‘k Verzuip welhaast in eigen mededogen,
gevangen in een droeve matte sleur.
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
mijn hartenklop is verre van Majeur.

Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
jawel dat geef ik hier volmondig toe,
maar deze maandag staat in fis mineur
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.

Bundels