Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Naar J. A. Dèr Mouw, zelfde titel

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
verlicht door eng’lenschijnsel van omhoog
een gouden poort leidt naar de hemelboog
de ijle lucht wijkt onder ‘t alziend oog
zacht klinkt het snarenspel van een harpist.

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
voorop gaat reeds, gekleed in bef en toog
de dominee, zijn preekje kort en droog
bekenden staan daarrond als bermtoerist.

Wie ziet niet soms zich liggen in de kist
juist vrijgegeven door een patholoog
in handen van een erfrecht-fiscalist.

Ik zucht eens diep, het angstzweet wordt gewist.
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Praalzucht





Wanneer de zomerzon met vlijt
haar gouden stralen zengend brandt,
gaat op het blotebillenstrand
de schaarse kleding van het lijf.

Je ziet dan onvoorstelbaar veel
aan glimmetaal en glittertooi,
gestoken door een lichaamsplooi
maar meer nog in een edel deel.

Vagijntjes met een ring versierd,
de navels door een edelsteen
en eikels -schrijnt dat niet gemeen?-
waaruit een glanzend knopje kiert.

Omdat ik daar geen sieraad heb
val ik een beetje uit de toon,
dus daarom open ik mijn bek
en toon vol trots een gouden kroon.

 

(Hoe je gratis aan zo'n gouden kroon kunt komen lees je hier)



 

Koop koop koop