Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Stroomdal – III

Ik kijk en het is alsof ik mijn lichaam verlaat
als je ziet dat alles is zoals het is
meer niet - je lichaam wordt een verlaten plek

het landschap met de rivier doortrekt me
en laat me achter, zonder een gevoel, zonder
een gedachte - het laat me weten
hoe overbodig ik ben

ik zit hier, zie dit en vergeet dit, hetzelfde moment
ik ben alleen en niemand weet waar ik ben
en wat ik zie, ook ikzelf niet

Rutger Kopland

 


in het glimlicht van het water
is een nieuwe vlindersoort ontdekt
alleen als je gedachteloos kijkt

het kleine koplandje verschijnt
wordt waar alleen als jij dit ziet
wordt manifest van ziel tot ziel

meandert in de diepste groeve
en weerspiegelt in jouw blik
het is er en het is er niet

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Sonnet voor Tichelaar



Het slobbert wat in iets te ruime pakken
zijn lichaam en de schepper van zijn kop
deed daar twee forse kaken onderop
zodat de zaak gewichtig lijkt te zakken

De poten, ongeschikt voor hoge hakken
gaan wonderlijk lichtvoetig in galop
op weg naar weer een politieke top
de biotoop van ware Dickerdacken

Maar liever drijft hij onbekommerd rond
en ligt hij als een idioot in bad
wat orendraaiend om zich heen te gluren

Hij wentelwiekt het staartje om zijn kont
en koestert het als heimelijke schat
dat hij dat ding op afstand kan besturen

Koop koop koop