Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent




Het jaar was om en als gewoonlijk blijven schaapjes binnen.
Een watertje, wat gras; men praat genoeglijk met het vee.
Wat heerlijk om het nieuwe jaar eens rustig te beginnen
Dat dacht het schaap Veronica vanmorgen bij de thee.

Zo niet de dames Groen; ze liepen hossend door de straten
En belden luidkeels juichend bij het arme schaapje aan.
“U gaat toch met ons mee naar zee? Nee, stil, hier helpt geen blaten,
We hebben hier een badpak en het zal u beeldig staan.”

Veronica verbleekte en haar lip begon te trillen:
“Ik hoef toch zeker niet…” maar voor ze uitgesproken was
begonnen onze dames haar al uit de jas te tillen,
en hesen haar in zwemgoed, mét oranje muts en das.

“De plaatselijke slager wil een centje bijverdienen,
Wij breiden alle logo’s in de sjaals tegen de kou.”
Het schaapje in de auto, ze begon van schrik te grienen.
“Ach gut,” susten de dames, “wees toch stil, tuttut, nounou.”

Ze kwamen bij het strand en met nog duizend and’re dieren
Stond daar het schaap Veronica te bibb’ren aan de kant.
De dames liepen half decent te joelen en te gieren
En schoten na het fluitsignaal vooruit over het zand.

De duik, dan warme chocomel en erwtensoep met worst;
Ons schaapje keerde huiswaarts met een koutje op de borst.
 
 
 
 

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Bij de dood van een Griekse bard



Zijn hoge stem, zijn baard, zijn lange haren
De zanger, ooit van Afrodites kind
Werd door een trouwe schare fans bemind
En raakte met zijn liedjes vele snaren

Ook ik werd destijds in mijn jonge jaren
Geraakt door Demis en zijn vriend de wind
En dacht een man die deze tekst verzint
En zo mooi zingt die zal het lot wel sparen

Ik was helaas naïef, ook deze Griek
Werd door het spook dat kanker heet besprongen
En, veel te jong nog, ongeneeslijk ziek

'Forever' heeft hij jarenlang gezongen
'And ever' zong hij daar dan achteraan
Maar wist natuurlijk: eeuwig zal niet gaan

Koop koop koop