Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft





 

Het dooit, de ergste koude is geleden,
de weerman schuift de vorstgrens wat opzij.
Mijn voeten komen langzaamaan weer bij
en willen nu de grasmat weer betreden.

Er worden nu geen schaatsen meer gereden.
Met zachte warme regen keert het tij;
weg is de trek in ijs- of sneeuwbalvrij
of in een tocht langs meren of elf steden.

De sneeuw verdwijnt, ik ploeter door de plassen,
mijn hond schudt dikke druppels uit haar vacht
en kijkt me aan terwijl haar snorren druipen.

Ik dacht haar op een uitje te verrassen
doch twijfel nu; ik weet niet wat ik dacht…
Het wordt weer tijd terug in bed te kruipen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Prognose



Weer eens wat anders nu!
Brabantse nieuwigheid
Tilburgs sonnet gaat
Wat sloom van acquit

Dit door verlammende
Ononomstredenheid
Dat het een blijver wordt
Denk ik dus niet!

Koop koop koop