Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent





 

Het dooit, de ergste koude is geleden,
de weerman schuift de vorstgrens wat opzij.
Mijn voeten komen langzaamaan weer bij
en willen nu de grasmat weer betreden.

Er worden nu geen schaatsen meer gereden.
Met zachte warme regen keert het tij;
weg is de trek in ijs- of sneeuwbalvrij
of in een tocht langs meren of elf steden.

De sneeuw verdwijnt, ik ploeter door de plassen,
mijn hond schudt dikke druppels uit haar vacht
en kijkt me aan terwijl haar snorren druipen.

Ik dacht haar op een uitje te verrassen
doch twijfel nu; ik weet niet wat ik dacht…
Het wordt weer tijd terug in bed te kruipen.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Afwijzing

Dorsimbra weet me niet echt te bekoren
Ze klinkt als een verkeerd gespannen trom
Een valse fluit, hees hijgende tenoren
Een doedelzak die kreunt van ouderdom

Gekunsteld allegaartje
Zee van ruis
Nepsirene
Op een plastic rots

Al klinkt haar naam wel spannend en exotisch
Daardoor alleen word ik nog niet verleid
Nee, was dit vers een vrouw dan stond wel vast:
Dorsimbra weet me niet echt te bekoren

Koop koop koop