Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Mijn moeder kende haar als Stientje Engel
Een schoolvriendin uit de Spaarndammerstraat
Het kind dat altijd zong van vroeg tot laat
Tot buren riepen ‘stop met dat gejengel’

Wat lessen in het operettekoor
De zangclub van de buurtvereniging
Een internationale vriendenkring
De eerste hoge C, Christien zong door

Nét dertig start haar primadonnaleven
Die Zauberflöte, Königin der Nacht
Ze kreeg de hele wereld in haar macht
Maar was ‘gelukkig zo gewoon gebleven’

Nu zingt ze solo in de hemelkoren
Zó hoog dat wij haar niet meer kunnen horen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

De Hofvijver

 


het water van de vijver, glad als ijs
weerkaatst blijmoedig weelderige wanden
van hoogbejaarde dommelende panden
de vensters geven geen geheimen prijs

het zonlicht tart dit stadse paradijs
waar mist en luwte immer samenspanden
kastanjes langs de oevers knarsetanden
hun schaduwen gehuld in stemmig grijs

de vijver geeft aan stemmen geen gehoor
hij is een wijze zwijgende getuige
lijkt lichtelijk vermoeid, doch rimpelt niet

een spiedend oog, nog scherp, dat alles ziet
volharden zal hij, voor geen wanen buigen
hij houdt de politiek een spiegel voor

(Uit de bundel Voldaan, uitgeverij Liverse)

Koop koop koop