Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Geen huivering voor blijken van ontroering
de witste kamer heeft niet veel te janken
om ogen wasgoed dat om zeep geholpen is

De laatste klinkers vallen kleine schilfers ijs
Er is nog iemand wil iets zeggen, weinig zintuig
heeft hier woorden voor, laat liggen, niet te rapen

stilte stuitert voor wie wachten, spat uiteen
in krachtig suizen, zachte tikken, zoemend sluiten,
langzaam knikken, even zien dat het niet klopt

In falend licht wordt vlees ontmand
blijft slechts de rest deels ongehoord
en wacht

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Te biecht bij opa

Zijn vader speelde orgel met veel wijding
in Ouderkerk, Abcoude, Duivendrecht.
Zoon trapte lucht en speelde ook niet slecht.
Het kerkbestuur kwam met een blijde tijding:

men financierde zoons muziekopleiding.
Klompvoets naar Mokum lopen was met recht
een tour de force voor de boerenknecht,
maar opa slaagde er met onderscheiding.

Ooit nam hij ‘n vrouw de biecht af. De schavuit
vermomde zich heel slim in een kazuifel
en heeft veel over haar amants geleerd.

Van ’t lachen rolde hij de biechtstoel uit.
De vrouw begon te gillen: “Help! Een duivel!”
Mijn opa werd geëxcommuniceerd.


Koop koop koop