Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent




De bodem daalt, het laken rilt
De melk wordt zuur, de baby gilt
Alarm van Richter uit De Bildt

Er ligt een veiligheidsrapport
Men weet nu waar het hier aan schort
Ministers reageren kort

Het land scheurt langzaam uit de naad
Vertrouwen is voorgoed geschaad
Wanneer wordt Groningen echt kwaad?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Distel




De poëzie is uit mijn lijf gekropen:
te vaak te lang, te veel te laat gewerkt.
De werkstroom heeft het andere verzopen.
Het mooie in het leven werd bezerkt.

Een oogklep hield mijn wijde blik beperkt.
Op hol geslagen bleef ik verder lopen.
Ik heb het eigenlijk niet eens gemerkt.
Mijn brein stond voor geen and’re prikkel open,

totdat er tussen scheefgezakte tegels
een klein maar dapper puntje groen ontspruit,
een distel die zich opmaakt voor de bloei.

Ik weet het wel, ’t is tegen alle regels,
dit moet er met de voegenkrabber uit,
maar ik bedenk me tien keer voor ik snoei.

Koop koop koop