Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Jouw leven was een groot absurd theater
Je voerde strijd en sloeg de blikken trom
Als jeugdig militair – een beetje dom –
Zat jij een leeftijd later met een kater

Je hekelde terecht een grote schande
Maar kreeg daarmee veel kousen op je kop
Alleen Frau Merkel nam het voor je op:
“De kunst is vrij – hier past geen reprimande”

Onlangs nog sprak de oude pacifist
Van strijd, van barbarij en escalatie
“We wandelen de derde oorlog binnen

Schreeuw luid naar elke luchtbeljournalist
Die jou versleet voor anti-Joods en nazi
De trom staat klaar en Günther mag beginnen

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Moeder (Veens sonnet)



Mijn moeder is alweer mijn naam vergeten
Ze heeft nu geen idee meer hoe ik heet
En wat ik doe dat boeit haar ook geen reet
Haar hersenschors is tot de draad versleten

Je hangt eerst negen maanden aan die vrouw
Ze wast ze strijkt ze vouwt je kleine zorgen

Ze veegt de laatste krullen uit je haar
Tot je beseft: haar leven is straks klaar

Je vraagt je af hoe moet dat met haar, morgen
Een oude dag, een ziekbed of een touw

Oom Alzheimer ving moeke met zijn keten
Ik roep haar naam terwijl ik best wel weet
De wereld om haar heen is obsoleet
Ik heb haar lief maar wil zij mij nog heten?

(Enige gelijkenis met het gedicht mijn moeder is mijn naam vergeten van Neeltje Maria Min berust op louter toeval)

Koop koop koop