Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



De veren raken langzaam opgewonden,
het anker zet zich schrap met rad en tand.
De wijzerplaat roept: reik elkaar de hand,
wees wijzer wijzers, vrij en ongebonden!

Pendules laten knarsend van zich horen,
een vestzakuurwerk vangt al aan te hikken.
De Friese stoelklok zal het straks vertikken.
Het carillon zingt luidkeels van de toren:

Wij zien het uurtje achteruit niet zitten,
blijf af! Al onze wijzers zijn bevrijd.
Het is genoeg, de klokken zijn van slag.

Laat ons met rust tot aan de zomerdag
en stop toch dat geknutsel met de tijd
om wille van een uurtje langer pitten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Woordspeling



Wat Lieve Joris ons heeft voorgelezen
Was zeker breliaans en sacrosanct
En vice versa gutturaal verklankt
Om toch linkmiegelig astrant te wezen

Welluidend om te horen, haar dictee
Maar aan het schrijfwerk doe ik niet meer mee

Koop koop koop