Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



De veren raken langzaam opgewonden,
het anker zet zich schrap met rad en tand.
De wijzerplaat roept: reik elkaar de hand,
wees wijzer wijzers, vrij en ongebonden!

Pendules laten knarsend van zich horen,
een vestzakuurwerk vangt al aan te hikken.
De Friese stoelklok zal het straks vertikken.
Het carillon zingt luidkeels van de toren:

Wij zien het uurtje achteruit niet zitten,
blijf af! Al onze wijzers zijn bevrijd.
Het is genoeg, de klokken zijn van slag.

Laat ons met rust tot aan de zomerdag
en stop toch dat geknutsel met de tijd
om wille van een uurtje langer pitten

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Tegendeel



De delen staan afzonderlijk
Maar dat is juist zo wonderlijk
Want samen, zegt de dichter snedig
Zijn vol en leeg toch echt volledig

 

(tegendeel: versje dat afsluit met een woord dat uit twee woorden bestaat die elkaar tegenspreken)