Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



We schaatsen door de straten en we klunen langs de dijken,
De oudjes blijven binnen en de honden staan te piepen.
Geen uitlaatservice komt nu langs. Terwijl ik zit te typen
Schuift langzaam onze buschauffeur zijn wagen door de wijken.

We horen nieuwe woorden. Er zit lijndans op de draden:
De kabels krijgen vleugels en staan als een gek te swingen,
De kamerlampen knipperen en Gordon stopt met zingen
En dus wordt af en toe de spanning eventjes ontladen.

Gelukkig vult het nieuwsbedrijf ons hoofd met koude franje
Na “code rood” het reddend woord: we houden van oranje.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Afgevinkt

Ik ga vanavond maar een rookkring blazen
En mijn jeneverglas blijft ook niet droog
Ik hef het in de blauwe walm omhoog
En zal daarna eens stevig door gaan dazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Als dichter niet een van die houten klazen
Vol zelfbeklag en mooie spanningsboog
Ik snapte wel geen bal van zijn betoog
Maar liet me altijd blij door hem verbazen
En rook een joint op Simon Vinkenoog 

Maar weinigen die ooit zijn werk herlazen
Het ging meer om de mens, de demagoog
Die met verruimde geest zijn verzen spoog
En woedend over liefde stond te razen
Vaarwel, vaarwel, o Simon Vinkenoog!

De blinde, hersenloze New-Agedwazen
Verloren hun partij-ideoloog
Maar zaterdag verschijnt een regenboog
Als regenwolken worden weggeblazen
Als eerbetoon aan Simon Vinkenoog 

Dan schuiven ze hem zachtjes in de oven
-Hoe tragisch is het sterven van een kind-
Daar wordt een flink pak hasjiesj bijgeschoven
Wij blijven achter, blowing in the wind

Koop koop koop