Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

Dag jongens en meisjes, laatst kwam ik een aardig werkje tegen van Jacob van Lennep en daar heb ik een antwoord bij geschreven.
Het origineel is uit: Vertalingen en navolgingen in poezy (1884)

DE GLIMWORM EN DE PAD
Een fabelVonk'lend door het loverduister,
Zelf onkundig van haar luister,
Licht-ster van de klavergrond,
Doolde een glimworm in het rond.
Uit het zwabbrig slijm gekropen,
Stort een pad, met vuil bedropen,
Op die fel gehate schijn
't Onweerstaanbaar moordvenijn.
‘Waarom doodt in arren moede,
Waarom doodt mij uwe woede,
Daar 'k u nooit beledigd had?’
‘Waarom licht gij?" bromt de pad.


DE GLIMWORM EN DE PAD
Een antwoord

Stinkend uit de diepste poelen
Onbewust van diep bedoelen
Slijmrig en van binnen goor
Sprong een pad de tuinpoort door.
Hij had juist met volle longen
Kworkend luid zijn lied gezongen;
Wordt zijn vel in twee gespleten
Door een glimworm aangevreten.
‘Kleine glimworm waarom bijt ge
Vleesbedervend giftig zijt ge
Mij de kikkerbillen blauw?’
‘Lieve pad, ik lust je rauw!’



ill: Baron van Hippelepip(1917)–Mien Visser-Düker

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Geboortekaartje



Laatst moest ik een geboortekaartje sturen
Maar Jezus, wat een lelijk exemplaar
Ik kon er echt niets aardigs over schrijven
'Ze krijgt het vast nooit koud met al dat haar!' 

'Met zoveel vet zal ze wel blijven drijven!' '
'Ik wist niet dat dat kon, zo'n wervelboog!'
Ik weet dat ik daar verre van moet blijven
Want wie een kind ziet met een helder oog
Weet dat een vriendschap niet lang meer zal duren

Dus werd het: 'Meid, het leven is een feest!' 
Ik heb het beeld al helder voor de geest