Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

Dag jongens en meisjes, laatst kwam ik een aardig werkje tegen van Jacob van Lennep en daar heb ik een antwoord bij geschreven.
Het origineel is uit: Vertalingen en navolgingen in poezy (1884)

DE GLIMWORM EN DE PAD
Een fabelVonk'lend door het loverduister,
Zelf onkundig van haar luister,
Licht-ster van de klavergrond,
Doolde een glimworm in het rond.
Uit het zwabbrig slijm gekropen,
Stort een pad, met vuil bedropen,
Op die fel gehate schijn
't Onweerstaanbaar moordvenijn.
‘Waarom doodt in arren moede,
Waarom doodt mij uwe woede,
Daar 'k u nooit beledigd had?’
‘Waarom licht gij?" bromt de pad.


DE GLIMWORM EN DE PAD
Een antwoord

Stinkend uit de diepste poelen
Onbewust van diep bedoelen
Slijmrig en van binnen goor
Sprong een pad de tuinpoort door.
Hij had juist met volle longen
Kworkend luid zijn lied gezongen;
Wordt zijn vel in twee gespleten
Door een glimworm aangevreten.
‘Kleine glimworm waarom bijt ge
Vleesbedervend giftig zijt ge
Mij de kikkerbillen blauw?’
‘Lieve pad, ik lust je rauw!’



ill: Baron van Hippelepip(1917)–Mien Visser-Düker

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Nieuwjaarsduik




Het jaar was om en als gewoonlijk blijven schaapjes binnen.
Een watertje, wat gras; men praat genoeglijk met het vee.
Wat heerlijk om het nieuwe jaar eens rustig te beginnen
Dat dacht het schaap Veronica vanmorgen bij de thee.

Zo niet de dames Groen; ze liepen hossend door de straten
En belden luidkeels juichend bij het arme schaapje aan.
“U gaat toch met ons mee naar zee? Nee, stil, hier helpt geen blaten,
We hebben hier een badpak en het zal u beeldig staan.”

Veronica verbleekte en haar lip begon te trillen:
“Ik hoef toch zeker niet…” maar voor ze uitgesproken was
begonnen onze dames haar al uit de jas te tillen,
en hesen haar in zwemgoed, mét oranje muts en das.

“De plaatselijke slager wil een centje bijverdienen,
Wij breiden alle logo’s in de sjaals tegen de kou.”
Het schaapje in de auto, ze begon van schrik te grienen.
“Ach gut,” susten de dames, “wees toch stil, tuttut, nounou.”

Ze kwamen bij het strand en met nog duizend and’re dieren
Stond daar het schaap Veronica te bibb’ren aan de kant.
De dames liepen half decent te joelen en te gieren
En schoten na het fluitsignaal vooruit over het zand.

De duik, dan warme chocomel en erwtensoep met worst;
Ons schaapje keerde huiswaarts met een koutje op de borst.
 
 
 
 

Koop koop koop