Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent



Het einde komt met rasse schreden nader,
We scheren langs de randen van de zeis,
Heins holle ogen schieten vuur en ijs:
Hier helpt geen moederlief of onzevader.

Hoe zal ik gaan? Een breukje in een ader;
Een ruzie over godsdienstonderwijs;
Een liquidatie voor een bodemprijs
Bij confrontatie met een doodseskader?

Het hart klopt nog, mijn ogen zijn nog open,
Ik stel mijn laatste adem even uit
En denk dat ik vandaag nog niet crepeer.

’t Is niet de dood waarvoor ik weg wil lopen:
Het einde is een levenslang besluit
Maar waarom sterft een mens toch duizend keer?

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Grote zandwoestijn



Zand, zand en nog eens zand!
Geen open wateren
Zeer populair ook
In backpackerskring

Want die opvallende
Onevenwichtigheid
Maakt de verdrinkingskans
Uiterst gering

Koop koop koop