Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ze wilden graag een weekendje kamperen
Nee, niet zo’n truttig tentje maar een bós
Met kookvuur kampschop, kloofbijl, kapmes er op los
Dus zouden ze een wigwam gaan proberen

Getatoeëerd, een T-shirt zonder mouwen
Zijn biceps, bierbuik, balhoofd kogelrond
Zijn chick: ééntachtig, dubbel D en blond
En roze, kortom een voorbeeld voor veel vrouwen

De jeep reed aan, het feestje zou beginnen
Hij droeg de koffers; zij haar sexy dracht
Hun blik gleed keurend langs het strakke linnen

Zij proefde reeds de voorsmaak van het minnen
Toen klonk zijn gil: Ik blijf hier nog geen nacht
Dit stond niet in de folder! Getverrr... Spinnen!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Het pissende vrouwtje





(Naar de ets van Rembrandt - 1631)


Bezij een kromme wilgenboom zat vrij van enig schroom
- haar rokken opgeschort, aan het ontblote onderlijf -
een pront en potig boerenwijf
te poepen en te pissen.

Het was daar waar de Amstelstroom zich uitmondt in het IJ,
juist op de plek die Rembrandt meestal als zijn stek verkoos
ter studie van een landschapschets,
of domweg om te vissen.

Het struise wijf, ze had geen weet dat Rembrandt zogezegd
- terwijl zij zich in rust van darm-en-blaasinhoud ontdeed -
haar in zijn dikke tekenboek
voorgoed had vastgelegd.

Want had ze dat vermoed, dan wel geweten,
had zij er niet zo kalmpjes bij gezeten

 





 

Bundels