Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Ze wilden graag een weekendje kamperen
Nee, niet zo’n truttig tentje maar een bós
Met kookvuur kampschop, kloofbijl, kapmes er op los
Dus zouden ze een wigwam gaan proberen

Getatoeëerd, een T-shirt zonder mouwen
Zijn biceps, bierbuik, balhoofd kogelrond
Zijn chick: ééntachtig, dubbel D en blond
En roze, kortom een voorbeeld voor veel vrouwen

De jeep reed aan, het feestje zou beginnen
Hij droeg de koffers; zij haar sexy dracht
Hun blik gleed keurend langs het strakke linnen

Zij proefde reeds de voorsmaak van het minnen
Toen klonk zijn gil: Ik blijf hier nog geen nacht
Dit stond niet in de folder! Getverrr... Spinnen!

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Homerische Vergelijking

Zoals een oude eik, door slagregens en gure
herfststormen ruw gegeseld en meedogenloos
beroofd van zijn dor loof, het zwaar krijgt te verduren -
zijn stramme stam buigt door, zijn wortels breken, broos;
 
hij steunt en kreunt gekweld, zijn kale takken schuren
langs zijn bemoste bast - zo bleef hij nog een poos
manhaftig zich verweren, de held, die van nature
een fiere dood boven een veile vlucht verkoos.
 
Mijn hemel, ik houd op, want dit duurt zo nog ureb -
een kolfje naar de hand van Biderdijk of Kloos!
Alexandrijnen hebben weliswaar allure,
maar lopen bij mij mank, of uit de maat, altoos.
 
Die versvoeten bijvijlen : voor een pedicure
zou het een godmijn zijn, maar ik blijf brodeloos.

Koop koop koop