Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



Mijn moeder is alweer mijn naam vergeten
Ze heeft nu geen idee meer hoe ik heet
En wat ik doe dat boeit haar ook geen reet
Haar hersenschors is tot de draad versleten

Je hangt eerst negen maanden aan die vrouw
Ze wast ze strijkt ze vouwt je kleine zorgen

Ze veegt de laatste krullen uit je haar
Tot je beseft: haar leven is straks klaar

Je vraagt je af hoe moet dat met haar, morgen
Een oude dag, een ziekbed of een touw

Oom Alzheimer ving moeke met zijn keten
Ik roep haar naam terwijl ik best wel weet
De wereld om haar heen is obsoleet
Ik heb haar lief maar wil zij mij nog heten?

(Enige gelijkenis met het gedicht mijn moeder is mijn naam vergeten van Neeltje Maria Min berust op louter toeval)

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Redding

abstract

niets luchtigs valt mij in, geen zin, geen woord
van vrolijkheid of spot, zelfs niet van lust
geen fraaie muze die mij even kust
mijn bede om haar gunst wordt niet gehoord
 
voor inspiratie doe ik haast een moord
maar beter dat ik in mijn lot berust
al wordt mijn dichtersvuur nu wel geblust
helaas, maar anders word ik zwaar gestoord
 
een goede mop zou echt mijn redding zijn
dan krijgt geen ramp ter wereld mij nog klein
dus wie o wie vertelt een meestergrap
 
maar laat maar lekker gaan die goede mop
er woedt een storm van beelden in mijn kop
een inspiratie waar ik niets van snap