Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Omdat light verse lééft



De hitte stijgt, de mannenbenen zweten
De buschauffeur wil koele korte broeken
Een pantalon blijft aan de kuiten koeken
De regels? “non!” klinkt kort en afgemeten

Hoe sjiek is dit: de heren gaan in rok
Reactie van de baas blijft nog een gok

Buschauffeurs in de Franse stad Nantes verzetten zich tegen het verbod van hun baas om bij tropische temperaturen een korte broek te dragen.
Een groot aantal draagt daarom deze week een rok op het werk: over het dragen van rokken zwijgen de regels van het busbedrijf.
(Vandaag verschenen om dezelfde reden kostschooljongens in Engeland in rok op school).

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Veertig worden

Hier sta ik dan, met één been in het graf
Er groeien levervlekken op mijn wallen
En mijn prostaat is net een skippybal

Ik heb een pens alsof ik moet bevallen
(Mijn kleren koop ik nu bij Prénatal)
En mijn geheugen is een gatenkaas

Ik ben, kortom, nogal een triest geval
En meer dan dit zit er niet in, helaas
Er rest mij slechts een lange rit bergaf

Men zegt dat het bij veertig pas begint
Ik hoop dat het een spoedig einde vindt

Koop koop koop