Het vrije vers

Voor en door plezierdichters

Met Forum, Vorm én Vent

De vorstgrens is weer opgeschoven
en rillend sta ik naast mijn bed.
De gang van deken naar toilet
bezorgt me nou al winterkloven.

Wie ijspret heeft bedacht en sneeuw
vind ik de knoeier van de eeuw,
kijk mij daar nu eens zielig staan:

totdat ik eerst ben uitgerild
kruip ik weer in mijn koudeschild
met zeven lagen kleding aan.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

Memento Mori



Eventjes flakkeren
Dan volgt het uitdoven
Waarna nog slechts
De vergetelheid wenkt

Enkel een enkele
Lichtegedichtensite
Die deze broekeman
Dankbaar herdenkt

Koop koop koop