Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft

De vorstgrens is weer opgeschoven
en rillend sta ik naast mijn bed.
De gang van deken naar toilet
bezorgt me nou al winterkloven.

Wie ijspret heeft bedacht en sneeuw
vind ik de knoeier van de eeuw,
kijk mij daar nu eens zielig staan:

totdat ik eerst ben uitgerild
kruip ik weer in mijn koudeschild
met zeven lagen kleding aan.

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Zoeken

Forum Recent

Uit het archief

Zwammerdams kroegleven

zwam

Een ocelot in Zwammerdam
Die sjikker uit de buurtkroeg kwam
Liep langzaam heen naar haar chalet
Ze wilde niet alleen naar bed
Ik hoop toch zo, bedacht ze later,
Dat ik straks opsta met een kater