Het vrije vers

Bevrijd van vormloosheid

Omdat light verse lééft



In het begin viel het wel mee
Je zag ze bij een dagje uit
Of af en toe op de teevee
Zij deden vreemd, wij lachten luid

Maar later werd het wel wat vaak
Bij Blokker zat van dat gespuis
En bij de tuin- en plantenzaak
Zelfs bij je beste vrienden thuis

Heel Nederland was het goed zat
Dat volk dat hing hier zomaar rond
Terwijl het zelf een land bezat
Met huisjes en een stukje grond

Het volk is blijkbaar ongedeerd
Naar ’t Land van Laaf teruggekeerd

Log in

Gebruikersnaam en wachtwoord:

Forum (recent...)

Uit het archief

14 februari 2012

Ik heb vandaag geen mooie roos gekregen,
Er zat niet eens een kaartje in de bus.
Geen minnares gaf mij pardoes een kus
En niemand bleek mij stiekem toegenegen.

Ik snap het wel: ik ben al lang belegen,
Ik word al grijs en ben reeds vijftig plus.
Het is helaas maar al te obvious
Dat ik de prille liefde ben ontstegen.

Maar ach, ik heb geen reden om te klagen:
Ik werd vanochtend wakker naast mijn vrouw
Die mij nog altijd bij zich kan verdragen.

Ze kuste goedemorgen, ik dacht wauw!
Dit wil ik nog wel honderdduizend dagen,
Ik blijf haar tot mijn levenseinde trouw.  

Koop koop koop